Gelukkig heeft de stagereflectie mijn oogjes een klein beetje geopend. Ik ben eens gaan bedenken waar ik nu eigenlijk bang voor ben. En ben tot de conclusie gekomen dat ik helemaal niet bang hoef te zijn. Ik zit toch niet voor niets op de opleiding Docent Muziek? Ergens moet dus een soort potentie zitten. Ik moet die misschien alleen nog gedeeltelijk vinden.
Nu ben ik er toevallig achter gekomen dat ik helemaal niet zo zenuwachtig ben voor de stage. En dat terwijl ik morgen een les helemaal alleen moet geven en de stagebegeleider komt kijken. Gek he? Maar ik weet hoe het komt. We gaan namelijk zingen morgen en zingen vind ik leuk en misschien ben ik er zelfs een beetje goed in. Of althans, voor die kinderen vind ik dat ik er goed in ben. ;) Dus zingen zou ik een sterke kant kunnen noemen.
Ik heb mezelf dus maar voorgenomen om te gaan proberen al mijn sterke kanten ook uit te lichten in mijn reflecties. En dat geldt niet alleen voor stage. Het geldt ook voor mijzelf buiten de opleiding, op een bijbaantje, waar dan ook. :) Van doemdenken komt stress, en die heb ik niet nodig.
Pfoe, nu wordt het wel een heel serieuze blog maar ach, die moeten er soms ook zijn! Ik denk dat ik me nog maar even ga voorbereiden op morgen. Donderdag nog een dagje reflecteren op die absoluut fantastische les die ik morgen ga geven. Niet meer doemdenken!
En dan lekker vakantie! :D
Liefs
Marleen
